که بود او که نگاهش هوای باران داشتکه بود او که ندایش صدای ایمان داشت؟
که بود او که میان حضور «آن»هایش
سرودی از «ابدیت» همیشه جریان داشت؟
که بود او که جهان را به سوی جان میخواند
که بود او که جهانِ همیشهاش جان داشت؟
که بود او که چنان آیههای محکمِ حق
بشارت و انذار و دلیل و برهان داشت؟
که بود او که «که بود او»ی دردمند مرا
به یک ملاحت لبخند خویش درمان داشت؟
چگونه خلق جهان بو نبرد بر حُسنش
زمانه گوهر او را چگونه پنهان داشت؟
بزرگ بود برای جهانِ کوچکِ ما
بزرگ بود و جهان فرد فرد زندان داشت
چه ناشناخته بود او میان مردم خویش
ولی به مردم خود اعتقاد و ایمان داشت
به چشم روشن خود قله را عیان میدید
چه آرزوی رفیعی برای ایران داشت
کجاست شیخ که میگشت با چراغ به شهر؟
کجاست او که شبی آرزوی انسان داشت؟'
در او بجوید اگر همچنان ملولِ دد است
هر آنچه را که نمییافت او فراوان داشت
همینکه شیشۀ عطرش شکست، افشا شد
که حسن یوسفیاش آرزوی کنعان داشت
به اقتدای حسین شهید در خون خفت
شبیه او نه عزا بلکه عید قربان داشت!
اگرچه نقطهٔ پایان او شهادت بود
کجا حکایت سرخ شهید پایان داشت؟
': دی شیخ با چراغ همیگشت گرد شهر
کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست «مولوی»
این موضوع به دلیل اطلاعات و کاربردهای مرتبط، مورد توجه کاربران قرار گرفته است.
جدیدترین اطلاعات و تغییرات مربوط به داشتکه در این گزارش ارائه شده است.
جزئیات مهم و نکات قابل توجه درباره جهان در متن مقاله بررسی شده است.
برچسب:
نویسنده: khane8om